Het waterschap
Scharnegoutum c.a. (ongeveer
1500 ha) werd opgericht
in 1914. Het waterschap
ging over tot een
complete reorganisatie
van de bemaling in zijn
gebied. Het gebied werd
verdeeld in drie
bemalingsgebieden en er
werden drie windmotoren
gebouwd. Deze drie
vervingen in totaal twee
windmotoren, drie grote
traditionele
windwatermolens en 36
kleine traditionele
windwatermolens.
Windmotor Greate Wierum
werd gebouwd in 1922 ter
bemaling van de Groote
Wierumerpolder.
De naar Amerikaans model
ontstane windmolen van
het type Herkules
Metallicus Windturbine
is in Duitsland
gefabriceerd door de
Vereinigte Windturbine
Werke AG te Dresden. De
molen werd geïmporteerd
door de Rotterdamse
handelsmaatschappij R.S.
Stokvis & Zonen Ltd.
De vijzel werd
gemaakt door de N.V. Het
Landbouwhuis te Sneek.
De schroef heeft een
diameter van 1,37m
en heeft drie gangen en
draait maximaal 37
toeren per minuut. Het
originele bord met
hulpgereedschap is nog
in de molen aanwezig.
Molenaar Dick
Sandberg zorgt er al
meer dan 10 jaar
voor dat alles
gesmeerd loopt bij
de molen.
Ieder jaar is de
molen te bezichtigen
tijdens de Friese
Molendagen (2e
zaterdag in
september).
Onderaan de
pagina staat een
fotocollage. In de
tekst wordt naar de
diverse foto's
verwezen.
De 14 meter hoge toren
staat in een uit beton
opgetrokken fundering.
Op de fundering is een
betonnen onderbouw
aangebracht voorzien van
een betonnen dak. Links
naast de deur is een
hardstenen gedenksteen
met de volgende tekst:
'Gesticht Anno 1922 het
bestuur K.M.Galama
voorz., K.Y.Vellenga
P.Y.Andela D.Folkerts
secr., A.Hoekstra arch.'.
De voorwaterloop (foto 1) is
voorzien van een stalen
krooshek en een dubbele
schotbalksponning. De
stalen vijzel is gelegen
in een betonnen
vijzelbak met houten
deksels (2). Naast de molen
zijn stalen schuiven
aangebracht waarmee
verschillende bemalingspeilen kunnen
worden geregeld (3). De
molen is hiermee in
staat diverse bemalingsgebieden met
een ander polderpeil te
bemalen. De betonnen
achterwaterloop (4,5) is
origineel voorzien van een houten
wachtdeur, maar deze
deur is vergaan en moet nodig vernieuwd
worden. De molen maalt
uit op de Oude Rijd
(Friese boezem). De
stalen toren (1) heeft een
ladder en een zeer hoog
gelegen stelling. De
stelling bestaat uit
stalen liggers, een
houten dek en een stalen
hekwerk. Aan de
bovenzijde van de toren
is een op kogellagers
draaiend gietstalen
motorlichaam
aangebracht. Het na
restauratie (1998) weer
dertig gegalvaniseerde
stalen bladen tellende
windrad heeft een
diameter van 11 meter.
Het rad bestaat uit tien
straalarmen waartussen
segmenten met ieder drie
bladen verbonden door
drie ringen zijn
aangebracht. De molen is
voorzien van een
gietstalen gaande werk
en stalen spillen. Sinds
de restauratie van 1998
is het niet alleen
mogelijk water uit de
polder naar de boezem te
malen, maar ook
omgekeerd, dus water in
te laten vanuit de
boezem naar de polder.
De molen is
voorzien van twee vanen:
een hoofdvaan en een
zijvaan. De hoofdvaan
dient voor de
zelfregeling naar de
windrichting, de
kleinere zijvaan voor
zelfregeling naar
windsterkte. Deze vaan
regelt dus de capaciteit
en de veiligheid. Als de
vijzel te hard draait of
wanneer het aanvoer
waterniveau te laag is
drukt de zijvaan de
molen uit de wind. Met
behulp van een ketting
en lier kan de molenaar
de molen handmatig de
maximum capaciteit
instellen: als hij de
ketting aandraait trekt
hij de zijvaan dichter
naar de hoofdvaan, de
molen draait steeds meer
uit de wind en de
capaciteit neemt af
totdat de molen
stilstaat. In dat geval
staat de zijvaan
naast/tegen de
hoofdvaan, de enorme
veren bovenin staan
gespannen (6). Omgekeerd kan
hij de capaciteit
opvoeren door de ketting
te vieren. De molen
draait steeds meer naar
de wind. Hoofd- en
zijvaan staan maximaal
onder een hoek van 90
graden, de veren zijn
dan ontspannen, de
vijzel pompt maximaal
(7)(tenzij de zijvaan zelf,
vanwege
veiligheidsinstellingen,
de molen deels uit de
wind draait). Bij de
Amerikaanse windmolens
is de aanwezigheid van
een molenaar niet
vereist.
In 1931 werd een zgn.
gecombineerde bemaling
aangebracht. D.w.z. de
vijzel kan zowel op
windkracht
(hoofdbemaling) als door
een elektromotor
(hulpbemaling) worden
aangedreven. In 2001 is
de elektromotor echter
weer verwijderd.
Met zijn grote
diameter en zijn zeer
hoge toren is dit de
hoogste Amerikaanse
windmotor van Nederland.
Foto's: klik op foto
voor vergroting. Sluiten
met "Vorige" - de pijl
naar links, linksboven
in uw scherm. Vergroten?
Druk "Ctrl" en "+" in,
verkleinen met "Ctrl"en
"-"